0
7

Joëlle Dubois: powerlady van bij ons

F
News

Joëlle Dubois maakte naam en faam in de M2 Gallery in Londen en ook de Thomas Rehbein Gallery in Keulen is aan de beurt om haar werk te bewonderen. Hoe het allemaal startte voor de jonge kunstenares lees je hier.

Ben je van kleins af aan al bezig met kunst?

Mijn ouders zijn allebei immens creatief, ze zingen, tekenen … Zij steunden me altijd in wat ik wilde doen en stimuleerden mijn creativiteit. Ze gaven me het gevoel dat alles mogelijk was, de wereld lag aan m’n voeten.Daardoor is mijn prestatiedrang steeds hoog en ben ik streng voor mezelf, bijna op het perfectionistische na.

Ik volgde tekenacademie na school en dat elke woensdag- en zaterdagmiddag in het MSK Gent. Tijdens mijn tienenjaren waren er model- en tekenlessen na de schooluren in Sint-Lucas Gent. Mijn keuze om kunst te gaan studeren was vanzelfsprekend, ik kon mezelf er volledig in kwijt.

Daarnaast maakte ik ook urenlang tekeningen en stripverhalen, zelfs kortfilms en poppenkasten met de kinderen van de buren. Ik weet nog dat mijn moeder op een dag kartonnen dozen meehad naar huis. Ik schilderde die dozen en bouwde er mijn eigen kamp mee, geweldige herinneringen. 

"Mijn moeder bracht kartonnen dozen mee naar huis die ik gebruikte om kampen te bouwen, geweldig!"
witterand3
7
Foto © Kamilla Siffer

Wat heb je gestudeerd?

Ik volgde een professionele bachelor illustratie aan Sint-Lucas Gent. Daarna volgde ik een schakeljaar om mijn masterdiploma vrije kunst te bemachtigen.

Kunstscholen zijn heel hard en je krijgt veel kritiek, waarmee je ook wel leert omgaan. Het schakeljaar was bijzonder moeilijk, ik heb soms getwijfeld om te stoppen maar ik moest en ik zou doorzetten. Eigenlijk is het een zoektocht naar jezelf. Je leert je eigen stijl ontwikkelen.

Zowel mijn masterjaar als mijn persoonlijk werk heeft me sterker gemaakt en mij de drive gegeven om te slagen. De beeldende kunst in Sint-Lucas is een absoluut pluspunt voor de school en ik leerde hier enorm veel van mijn docenten. Het was een enorme zoektocht. Eerst ging ik meer voor het realisme, ik wilde de anatomie volledig onder de knie krijgen en was vastbesloten om te bewijzen dat ik een beeld kon creëren, dus startte ik vaak vanuit een foto die ik dan naschilderde. Maar ik was nooit echt tevreden met het resultaat. Het was te flets of levenloos.

Ik besloot daarom om het anders aan te pakken. Ik gebruikte nog wel foto’s, maar legde ze steeds meer opzij. Ik ging ze niet meer natekenen maar eerder gebruiken als flarden of restanten om zo m’n eigen stijl te gaan ontwikkelen. Toch kreeg ik soms nog harde kritiek van Sint-Lucas en pas tegen het einde van de opleiding realiseerde ik me dat ik moest stoppen met dingen te gaan doen waarvan ik dacht dat anderen het zouden goed vinden.

"Het helpt echt om kritiek te krijgen van iemand die je zelf bewondert."

Eindelijk begon ik een eigen beeldtaal te ontwikkelen en zocht ik manieren die ik leuk en interessant vond. Gelukkig had ik in dat twee jaar durende masterjaar een geweldige promotor die heel bemoedigend werkte. Het helpt echt om kritiek te krijgen van iemand die je zelf bewondert. Als je elkaars werk niet respecteert lukt het gewoon niet.

Belmodo_JoelleDubois_Kamilla-7
7
Foto © Kamilla Siffer
Belmodo_JoelleDubois_Kamilla-3
7
Foto © Kamilla Siffer

Is er een bepaald werk waar je het meest trots op bent?

Ik vond het super mijn werk internationaal tentoon te stellen op een expositie in Londen. Deze maand is mijn werk ook te zien in de Thomas Rehbein Gallery in Keulen en dat nog tot 24 november. Internationaal gaan stond al altijd op mijn bucketlist

Waar ik ook trots op ben, is mijn muurschildering in Dendermonde deze zomer. Het was een grote uitdaging omdat de voegen van de muur erg diep waren en de muur heel hoog. Ik heb er een week aan gewerkt en het was echt geweldig om het eindresultaat te zien.

"Je bent zo goed als je laatste werk en dat geeft me de drive om telkens beter te doen."

Zijn er specifieke zaken die je nog wil realiseren?

Mijn creatief brein staat nooit stil en ik wil nog zoveel realiseren. Zo zou ik het bijvoorbeeld super vinden om illustraties te maken voor kledij. Een eigen patroon hebben op stoffen lijkt me fantastisch. Het staat ook voor branding, wat enkel maar positief kan zijn denk ik.

witterand
7
Foto © Kamilla Siffer
Belmodo_JoelleDubois_Kamilla-14
7
Foto © Kamilla Siffer

Waar haal je je inspiratie vandaan?

Eigenlijk uit uiteenlopende zaken. Dat kunnen mijn leermeesters zijn, zoals Henri Rousseau, Frida Kahlo, Paul Gauguin, David Hockney en Elisabeth Gevaert. Vooral hun surrealistische elementen, kleurkeuzes en grafische kwaliteit bewonder ik enorm. Natuurlijk is er ook het werk van Toshio Saeki. De manier waarop hij op een mystieke manier de perverse en verwrongen paden van de erotica illustreert, dat doet me iets.

Het grootste deel van mijn inspiratie vindt ik echter in niet-westerse kunst, zoals Aziatische, Afrikaanse of Latijnse kunst. In deze kunstvormen vind ik ware eerlijkheid. ik ben opgegroeid rond mensen van verschillende nationaliteiten en achtergronden. Deze mensen maken gewoon deel uit van mijn leefwereld en wat ik schilder, is de directe neerslag van mijn eigen levenservaring met respect voor andere culturen. Van jongs af was ik gefascineerd door andere culturen, gewoontes, andere normen en waarden, talen, schoonheidsidealen, culinaire gerechten, en mijn werken uiten dat ook. Ik waardeer de esthetische waarde van de verschillende personages. We zijn nu eenmaal zo divers, en diversiteit is schoonheid.

Ook hedendaagse situaties waarmee ik te maken krijg, inspireren me. Bijvoorbeeld beelden en situaties die ik zie op straat. Zo was ik eens in Barcelona en zag ik een vrouw op een balkon zeker 20 selfies nemen. Ik zat op het terras en staarde ernaar. Dat gaf me inspiratie voor een kunstwerk. 

witterand2
7
Foto © Kamilla Siffer

Ook word je de dag van vandaag overspoelt met beelden, foto’s en video’s op sociale media. Inspiratie komt dus ook uit mijn dagelijkse insta scroll. Overal waar je het je maar kan inbeelden.

Hoe is het om full-time kunstenaar te zijn?

Bijna een jaar geleden stopte ik met mijn part-time baan in de horeca om een onafhankelijk leven als kunstenaar na te streven. Ik moet toegeven dat het een moedige zet was. Het is ongelooflijk bevrijdend en angstaanjagend tegelijkertijd. Ik mag doen waar ik van hou en er mijn brood mee verdienen – en dat is heel empowerend – maar er is ook de onzekerheid dat ik soms de eindjes niet aan elkaar kan knopen.

Ik probeer echter positief te denken en heb vertrouwen dat het universum me zal helpen om te bereiken wat ik echt wil in het leven. Als je in jezelf gelooft, zullen anderen dat ook doen. Tot nu toe heb ik het geluk gehad in een continue stroom van projecten te zitten en heb ik nog nooit spijt gehad van mijn beslissing , ik heb het gewoon te druk gehad! 

Heel veel succes girl, wij zijn fan van je werk!

Meer powerladies spot je hier:

21.10.2018
Geschreven door Michelle Desmet




Agenda
Word Belmodo lover

Schrijf je in op de nieuwsbrief


Schrijf je in
Volg Belmodo
copyright Belmodo 2008 - 2018 | webontwikkeling door Plenso

Belmodo gebruikt cookies om uw surfervaring aangenamer te maken.
Lees meer over cookies of bekijk de algemene voorwaarden.

sluiten